We zitten alweer bijna halverwege 2026. De tijd vliegt, en als ik eerlijk ben, heb ik nog amper de kans gehad om te delen hoe bizar en prachtig 2025 voor mij is geweest. Er is zóveel gebeurd waar ik ontzettend dankbaar voor ben, dat het me leuk leek om hier even bij stil te staan.
En ik kan alvast verklappen: het was in alle opzichten een heel speciaal jaar, want... ik ben getrouwd!
Na al die jaren waarin ik de bruiloften van anderen mocht filmen en fotograferen, was het nu aan ons om er iets prachtigs van te maken. Ik moet toegeven: het voelde alsof ik een flinke voorsprong had. Door al die opdrachten wist ik inmiddels heel goed wat wel en wat minder bij ons paste. Maar daarover zometeen meer!
Van bouwwerven naar Huizenjagers
Het jaar begon relatief rustig met skivakanties, veel CrossFit en de opnames voor Blind Gekocht. De winterperiode is ideaal voor dit programma; het is over het algemeen wat rustiger in mijn agenda, waardoor ik veel draaidagen kan maken. Ik was zo vaak op de verschillende locaties te vinden dat ik me af en toe net een bouwvakker voelde. Je scheurt het hele land door en probeert een format dat al vaker is gemaakt telkens weer in een nieuw, creatief jasje te steken.
Daarnaast stond ik voor de laatste keer op de set van Huizenjagers. Na vier seizoenen zat het erop voor mij. Geen makelaars meer voor mijn lens, huizen genoeg gejaagd. Het einde van een heel mooi tijdperk!
Welcome to LA!
En toen werd het mei... en ging er een absolute droom in vervulling: een reeks maken in Amerika. En niet zomaar één: Welcome to the LA.
"Die stad is gewoon gemaakt voor beeldenmakers. Alles wat je ziet wil je vastleggen: de oude gebouwen, de neon signs, de motels langs de weg, de mensen en het licht! Echt ongelooflijk."
Vier weken lang heb ik daar mijn ding mogen doen voor een geweldige show op Streamz. Ik ben ontzettend trots op wat we daar als crew hebben neergezet. (Mocht je de afleveringen nog niet gezien hebben: zeker kijken, het is een feestje!)
De liefde vastleggen tussendoor
Na LA riep het buitenland om meer, maar gelukkig was er bij thuiskomst tijd om de prachtige bruiloft van Tim en Cleo vast te leggen. Werkelijk alles was tot in de puntjes verzorgd, met handgemaakte versieringen door de moeder van Cleo. De sfeer was heerlijk.
Hoewel ik door de drukke tv-agenda helaas maar weinig bruiloften kon aannemen vorig jaar, had ik deze absoluut niet willen missen.
Meteen daarna mocht ik het vliegtuig weer in voor een lange reeks citytrips met de familie Gooris voor Expeditie Gooris. We trapten af in Griekenland — een heerlijk begin van de zomer — en reisden een maand later door naar Schotland. Wat een cadeau! Ik was er nog nooit geweest, maar de natuur is daar zo overweldigend mooi. De dronebeelden die ik daar heb kunnen schieten zijn echt puur genieten.
Tussendoor vloog ik even terug naar huis voor mijn eerste échte Antwerpse bruiloft: die van Stijn en Julie. Hoe heerlijk is het om in je eigen stad te werken? Gewoon op de fiets naar het stadhuis en daarna richting De Schuur om het feest compleet te maken. Fantastisch!
Het beste weekend van mijn leven
Op 6 september was het dan eindelijk tijd voor ons eigen grote moment. Ik weet dat veel mensen het zeggen, en ik nam het zelf ook altijd met een klein korreltje zout, maar ik moet het toegeven: dit was het beste weekend van mijn leven tot nu toe.
Drie dagen lang met familie en vrienden samen op de camping, omringd door pure liefde, en trouwen met de vrouw van mijn dromen. Nu ik het zelf heb meegemaakt, besef ik pas nóg beter hoe belangrijk het is om dit goed vast te leggen. Wat haal ik er nu al vaak plezier uit om samen met Lotte te gaan zitten en de beelden erbij te pakken. Er is geen betere manier om die dag opnieuw te beleven. (En dat zeg ik echt niet alleen omdat het mijn werk is!)
Hoteldebotel in de modesteden
Veel tijd om na te genieten op huwelijksreis was er niet, want de plicht riep: met de familie Gooris naar Barcelona! Direct daarna door naar Parijs voor The Real Housewives of Antwerp. Gelukkig kwam Lotte me daar achterna om een extra nachtje samen te blijven. Ik snap wel waarom ze het de stad van de liefde noemen; ik was helemaal hoteldebotel van Parijs én van Lotte (al kan dat er ook mee te maken hebben gehad dat we nog geen week getrouwd waren).
Tussendoor tikte ik ook nog de 32 jaar aan. Ik ga absoluut niet klagen over ouder worden, want eerlijk gezegd had ik nooit durven hopen dat mijn leven er op deze leeftijd zo mooi uit zou zien. Ik geniet elke dag, voel me fitter dan ooit en doe mijn werk met ontzettend veel passie.
Leren koken en dansend noorderlicht
Bij thuiskomst mocht ik meteen door naar de keuken van Celebrity Masterchef. Dat is een programma waar ik (en Lotte!) thuis nu nog dagelijks de vruchten van pluk. Ik heb er écht goed door leren koken: proeven, proeven, proeven! Het bleef trouwens niet bij één kookprogramma, want ook voor Mijn Restaurant heb ik veel gedraaid. Vooral de drone-shots van de verschillende steden kwamen van mijn hand, en daar ben ik stiekem best trots op.
Dan waren we nog niet klaar, we vlogen met de familie Gooris naar Noorwegen (Lapland). Van de zes dagen hebben we vier avonden het noorderlicht in de lucht zien dansen. Dan knijp je toch wel even in je handjes dat dit je werk is.
Als klap op de vuurpijl sloten we de opnames af in New York en Dubai. Twee keer naar Amerika in één jaar tijd... New York voelt gewoon als één grote filmset; werkelijk alles wil je fotograferen. Het was een prachtig, intensief einde van Expeditie Gooris. Ik hou van die familie en de fantastische crew waarmee ik zoveel heb mogen ontdekken en leren.
En door naar 2026!
Het jaar sloten Lotte en ik samen rustig af op Fuerteventura om even te ontprikkelen en terug te kijken met een gigantische glimlach. DANK aan iedereen die hieraan heeft bijgedragen.
In 2026 staan er gelukkig weer een hoop prachtige bruiloften op de planning, gecombineerd met toffe tv-projecten. Terwijl ik dit schrijf ben ik alweer in Thailand en Sicilië geweest, en aanstaande zaterdag mag ik de spits afbijten met de eerste bruiloft van het seizoen. Ik kan niet wachten!
